Bu Blogda Ara

vre etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
vre etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

1 Şubat 2017 Çarşamba

Vancomycin Resistant Enterococcus: a current overview of diagnosis, prevention and treatment

Although many enterococcus species can be held responsible for VRE, Enterococcus faecum and Enterococcus faecalis constitute 95% of VRE infections.
We can add vancomycin resistant strains such as E. gallinarus and E.casselflavius ​​to these, but these two organisms are more or less related to colonization. Their pathogens are low and they can live in nature for years.
Vancomycin inhibits enterococci by binding to the D-alanyl-D-alanine (D-Ala-D-Ala) terminal of cell wall precursors.
In the case of residence, the D-Ala-D-Ala terminus is replaced by the D-Ala-D-lactate termination. Vancomycin binds to this end with low affinity. As a result, the MIC value for vancomycin is almost 1000 fold.
The accepted MIC value for vancomycin susceptibility is ≤4 mcg / mL, while the value that is resistant is considered to be ≥32 mcg / mL. Values ​​between 8-16 mcg / mL Vancomycin is considered to be intermediate, at which Vancomycin is not preferred.
Pulse-field gel electrophoresis (PFGE) is used in the analysis of both endemic and epidemic clusters of VRE infection and colonization.
The vast majority of VREs are Enterococcus faecum.

Risk factors
  • Previous antibiotic therapy history is the most common risk factor for VRE. Vancomycin and cephaloporins are prominent antibiotics. Ceftazidime has been found one of the most prominent in a study.
  • Administration of antibiotics for anaerobic treatment is known to increase the intensity of the fecal colonization of VRE, which decreases after the antibiotic is discontinued.


Patient characteristics
  • More than 72 hours of hospital stay, important underlying medical conditions, need for ICU and invasive devices.
  • Colonization pressure
  • Exposure to contaminating surfaces
  • Patient from care centers


The patient known to be colonized with VRE is estimated to have been colonized for at least 1 year.
The percentage of VRE infection development in patients who are contaminating with VRE is about 8%. This rate is higher in severely ill patients and those with immunodeficiencies.
Routine surveillance cultures are not recommended to detect colonized patients with VRE in non-epidemic centers. Active surveillance cultures are recommended for high-risk patients and are recommended for centers with increased frequency of VRE.
The most important method of protection is hand washing. In particular, it should be ensured that health personnel take into account contact measures.
VRE hasta odasındaki yüzeylerde saatlerce-günlerce kalabilmektedir.
VRE description: Vancomycin resistance is defined as ≤ 16 mm by disc diffusion method or 8 μg / ml by agar dilution method (MIC) or automated methods.
To say that there is an epidemic; We need to show that in the healthcare facility, 3 or more infections with clinical significance have been acquired within 7 days.
Optimal antibiotic treatment in infected patients with VRE has not been definitively identified. Linezolid is FDA approved. While quinopristin-dalfopristin has been FDA approved in the past, this approval has been lifted due to ineffectiveness.
aminoglycosides.
E.faecalis, like E. gallinarus and E.casselflavius, are generally susceptible to beta-lactams.
Linezolid, daptomycin and tigecycline have activity against both E. faecium and E. faecalis.
The effect of quinopristin-dalfopristin is only against E. faecum, not against E. faecalis.
Türkçe 




23 Ocak 2017 Pazartesi

VANKOMİSİN REZİSTAN ENTEROKOK (VRE) EPİDEMİYOLOJİ-KORUNMA-TEDAVİ


Her ne kadar birçok enterokok türü VRE'den sorumlu tutulabilirse de, Enterococcus faecum ve Enterokokkus faecalis VRE enfeksiyonlarının %95'ini oluşturur.
E.gallinarus ve E.casselflavius gibi oluşundan vankomisin rezistan suşları buna ilave edebiliriz, ancak bu iki organizma da daha ziyade kolonizasyonla ilişkilidir, patojeniteleri düşük olup doğada yıllarca barınabilirler. 

Vankomisin, enterokokları, hücre duvarı prkürsörlerinin D-alanil-D-alanin (D-Ala-D-Ala) terminaline bağlanmak suretiyle inhibe eder.
Rezistan durumda D-Ala-D-Ala sonlanmasının yerini D-Ala-D-lactate sonlanması alır. Bu sonlanmaya vankomisin düşük affiniteyle bağlanmaktadır. Sonuçta Vankomisin için MIC değeri neredeyse 1000 kat artar.
Vankomisinin duyarlı olduğu MIC değeri ≤4 mcg/mL; dirençli olduğu değer ise ≥32 mcg/mL olarak belirlenmiştir. 8-16 mcg/mL arasındaki değerler Vankomisin intermediate olarak kabul edilir ki bu düzeylerde Vankomisini tercih etmiyoruz.
Pulse-field gel electrophoresis (PFGE), VRE enfeksiyonu ve kolonizasyonunun hem endemik hem de epidemik kümelerinin analizinde kullanılmaktadır.
VRE’lerin büyük çoğunluğu Enterococcus faecum’dur.
Risk faktörleri
Önceki antibiyotik tedavisi öyküsü,VRE için en sık izlenmiş olan risk faktörüdür. Vankomisin ve sefaloporinler öne çıkan antibiyotiklerdir. Ceftazidim bir çalışmada öne çıkanlardan birisi olmuştur. Anaerobiklere yönelik antibiyotiklerin verilmesi, VRE’nin feçesteki kolonizasyonunun yoğunluğunu arttırdığı, antibiyotiğin kesilmesinin bu yoğunluğu azalttığı bilinmektedir.
Hasta özellikleri; 72 saatten fazla süredir hastanede yatıyor olmak, altta yatan önemli medikal durumlar, YBÜ gereksinimi ve invazif gereçler.
Kononizasyon basıncı
Kontamine yüzeylere maruz kalma
Bakım merkezlerinden gelen hasta

VRE ile kolonize olduğu bilinen hastanın en azından 1 yıl boyunca kolonize kaldığı tahmin edilmektedir.
VREile kontamine olan hastaların VRE enfeksiyonu geliştirme yüzdeleri yaklaşık %8’dir. Bu oran ağır hastalarda ve immün sistem zafiyeti olanlarda daha fazladır.
Non-epidemik merkezlerde VRE ile kolonize hastaları tespit etmek için rutin sürveyans kültürleri önerilmemektedir. Aktif sürveyans kültürleri yüksek riskli hastalarda önerilir ve VRE görülme sıklığı artmış merkezlerde önerilir.
En önemli korunma yöntemi el yıkamadır. Özellikle sağlık personelinin temas önlemlerini dikkate almaları gerekir.  
VRE hasta odasındaki yüzeylerde saatlerce-günlerce kalabilmektedir.
VRE tanımlaması
Vankomisin direnci, disk difüzyon metoduyla ≤  16 mm veya agar dilüsyonla (MIC) ya da otomatik metodlarla 8 µg/ml  olması olarak tanımlanmaktadır.

Salgın diyebilmek için, sağlık kurumunda,  7 gün içerisinde 3 veya daha fazla klinik önemi olan enfeksiyonun kazanılmış olduğunun gösterilmesi gerekir.
VRE’yle enfekte hastalarda optimal antibiyotik tedavi kesin olarak belirlenebilmiş değildir. Linezolid, FDA onayı almıştır. Önceleri quinopristin-dalfopristin’in de FDA onayı varken, bu, etkisizlik nedeniyle kaldırılmıştır.
Vankomisine direnç gösteren E.faecum’un, sıklıkla, beta-laktam ve aminoglikozidlere de direnci vardır.
E.faecalis’in ise, tıpkı E.gallinarus ve E.casselflavius gibi, genellikle beta-laktamlara duyarlıdırlar.
Linezolid, daptomisin ve tigesiklin hem E.faecum hem de E.faecalis’e karşı aktivite gösterir.

Oysa quinopristin-dalfopristin’in etkisi sadece E.faecum’a karşıdır. E.faecalis’e karşı etkisi yoktur.
English 

ACHALASIA